آی واژه

(اِ) [ ع. ] (مص م.)سوزانیدن، آتش زدن.

(اِ) [ ع. ] (مص م.)سوزانیدن، آتش زدن.

(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی]
[ehrāq] سوزاندن؛ آتش زدن.

[اِ] (ع مص) سوختن. (زوزنی). سوزانیدن. (تاج المصادر). بسوزانیدن. نیک سوزانیدن. (منتهی الارب) :
هست سرمایهء احراق جهانی شرری.
|| سوز آوردن. || حریقه ساختن. (و حریقه طعامی است) . (منتهی الارب). || اذیت رسانیدن. (منتهی الارب). || مؤلف کشاف اصطلاحات الفنون آرد: اِحراق، هو ان تمیز الحراره الجوهر الرطب عن الجوهر الیابس بتصعید الرطب و ترسیب الیابس. والمُحرِق بکسرالراء عند الاطبّاء دواء یحرق، ای یفنی بحرارته لطیف الاخلاط بتصعیدها و تبخیرها و یبقی رمادیتها، کالفرفیون. کذا فی بحرالجواهر و الموجز.
- احراق لاشه؛(1) سوختن جسد میّت.
|| احراق کواکب؛ احتراق (اصطلاح نجوم) .
(1) - Cremation.

احراق[ع - مص - م] (ئیهراغ - ihrax)سووتاندن.

احراق
(اِحراق - ع/مص‌م)ئاگرتێبەردان، ئاگردان، ئاورتێبەردان، ئاوردان، ئاورکردنەوە، سۆچنەی، سووتاندن، سووتانن، شەوتاندن،

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِحراق/
اسم مصدر:
احراق قدیم
1. سوزاندن، سوزانیدن، سوزانندگی.
2. سوختن، سوخته شدن، شعله‌ور شدن.
3. به آتش کشیدن، آتش زدن. واژه‌های مشتق شده: (احراق کردن)

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین