آی واژه

(اسم) [عربی: احدی‌الرّاحتَین] [قدیمی] [ehdarrāhateyn] یکی از دو راحت (نومیدی مطلق یا وصول به مطلوب).

(اسم) [عربی: احدی‌الرّاحتَین] [قدیمی]
[ehdarrāhateyn] یکی از دو راحت (نومیدی مطلق یا وصول به مطلوب).

[اِ دَرْ را حَ تَ] (ع اِ مرکب) یکی از دو راحت و مراد یأس است مأخوذ از مثل: الیأس احدی الرّاحتین :
چون از این دولت شدم راضی به احدی الراحتین
سهل باشد گر امیدم نیست باری کم ز یأس.
ظهیر فاریابی.
و رجوع به الیأس احدی الراحتین در امثال و حکم شود.

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِحدَالراحَتْین/
اسم مرکب:
احدی‌الراحتین قدیم
1. یکی از دو آسودگی (یا رسیدن به مقصود و یا ناامیدی مطلق).

فرهنگ بزرگ سخن