آی واژه

( اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ حجر؛ سنگ‌ها.

( اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ حجر؛ سنگ‌ها.

(اسم) [عربی، جمعِ حَجَر]
[ahjār] = حَجَر
⟨ احجار کریمه (ثمینه): سنگ‌های قیمتی، مانند الماس، زمرد، و فیروزه.

[اَ] (ع اِ) جِ حَجَر. سنگها : در میان منابت اشجار و مساقط احجار پی او بگرفت. (ترجمهء تاریخ یمینی). || جِ حِجر.

[اَ] (اِخ) یکی از نامهای اسپ در عرب و از جمله نام اسب همام بن مرهء شیبانی.

[اَ] (اِخ) نام بطنهاست از بنی تمیم.

[اَ] (اِخ) (کتاب ال ....) کتابی است منسوب به ارسطوطالیس و ابوریحان آن را منحول داند. (الجماهر ص41).

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اَحجار/
اسم:
احجار
1. سنگ‌ها، جمع (حجر).
2. :درباره خاک و آب و هوا ... و احجار ... تحقیقاتی به عمل آورد. «(جمال‌زاده)» کهن‌واژه:
3. احجار ممکن است در (زبان معیار باستان) بصورت (اَح) - (جار) قابل تجزیه باشد؛ که مفهوم کلی از اصطلاح فوق کلافه شدن از جار کشیدن یا صدای ممتد و هر روزه (جار) باشد. مقابل (بیجار).

انگلیسی: (petrology)

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین/ فرهنگ شمس

(En:petrology)