آی واژه

(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] [ehtiyāz] ۱. گرد آوردن. ۲. در اختیار گرفتن.

(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی]
[ehtiyāz]
۱. گرد آوردن.
۲. در اختیار گرفتن.

[اِ] (ع مص) گرد آوردن چیزی و محیط شدن بر. جمع کردن. (تاج المصادر): چون سخن بذکر اکتناز و احتیاز زر و سیم رسیدی فرمودی. (جهانگشای جوینی). || جمع شدن.

احتیاز
(اِحتِیاز - ع/مص‌م)
جەمەوکردن، خڕکردنەوە، کۆکردنەوە، گردەوکردن،
داگیرکردن، دەست‌‌بەسەرداگرتن، زەوت کردن،

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِحتِیاز/
اسم مصدر:
احتیاز قدیم
1. گردآوری.
2. :سخن به ذکر اکتناز و احتیاز زر و سیم رسید.‌«(جوینی)»