آی واژه

(اسم مصدر) [عربی: احتواء] [ehtevā] شامل بودن؛ در بر داشتن.

(اسم مصدر) [عربی: احتواء]
[ehtevā] شامل بودن؛ در بر داشتن.

احتوا
(اِحتِوا - ع/مص‌م)دەخۆداجێگەکردنەوە، دەنێوخۆگرتن، دەورەدان، دەورەگرتن، لەخۆگرتن، وه‌‏بەرخۆ دان، هەموولا‏وه‌‏بەرخۆ دان،

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِحتوا/
اسم مصدر:
احتوا
1. در بر داشتن، شامل بودن.
2. :کتاب او به سبب دقت نظر و احتوا بر مطالب متنوع، اهمیت دارد. «(زرین‌کوب)»

فرهنگ بزرگ سخن