آی واژه

(اسم مصدر) [عربی: احتماء] [قدیمی] [ehtemā] پرهیز کردن بیمار از خوردن چیزی که برایش ضرر دارد.

(اسم مصدر) [عربی: احتماء] [قدیمی]
[ehtemā] پرهیز کردن بیمار از خوردن چیزی که برایش ضرر دارد.

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِحْتِما/
اسم مصدر:
احتما قدیم
1. خودداری کردن (بیمار) از خودم چیزهای (زیان‌آور)، (پرهیز).
2. :از من گرفت باز طعام و شراب و گفت/ اوّل علاج مردم بیمار، احتماست. «(ابن‌یمین)»

فرهنگ بزرگ سخن