آی واژه

(اَ جِ نُِ) [ ع. اجنه ] (اِ.) در عربی جمع جنین و در فارسی به غلط جمع جن گویند.

(اَ جِ نُِ) [ ع. اجنه ] (اِ.) در عربی جمع جنین و در فارسی به غلط جمع جن گویند.

(اسم) [مٲخوذ از عربی]
[ajenne] = جنّ

(اسم) [عربی: اجنَّة، جمعِ جنین] (زیست‌شناسی) [قدیمی]
[ajenne] = جنین

[اَ جِنْ نَ] (ع اِ) جِ جنین.

[اَ/اِ/اُ نَ] (ع اِ) تندی رُخساره. وَجنه. طرف بالای روی که بلند برآمده نهاده است.

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اَجِنهِ/
اسم:
اَجِنه قدیم
1. جن‌ها، (جن)
2. :حمام جای (از ما بهتران) و اجنه و (شیاطین) بوده. : اَجِنُهِ
3. در عربی جمع (جنین) و در فارسی به غلط جمع (جن) گویند. (اجنة). کهن‌واژه:
4. اجنه ممکن است در (زبان معیار باستان) بصورت (اَ) - (جنه) قابل تجزیه باشد، و مفهومی مانند (جنده) با پیشوند ندا یا تعجب؛ البته جنده در آن دوران با لباس ژولیده و بسیار پاره پوره ظاهر می‌شده است.

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین/ فرهنگ شمس