آی واژه

(اسم، صفت) [عربی: اجلاّء، جمعِ جَلیل] [قدیمی] [ajellā] = جَلیل

(اسم، صفت) [عربی: اجلاّء، جمعِ جَلیل] [قدیمی]
[ajellā] = جَلیل

(اسم مصدر) [عربی: اجلاء] [قدیمی]
[ejlā] دور شدن از وطن؛ دور شدن از خانمان.

[اَ] (ع اِ) فَعَلْتُهُ من اجلاک؛ آن را برای تو کردم. (منتهی الارب).

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِجلا/
اسم مصدر:
اِجلا قدیم
1. بیرون کردن از جایی.
2. :اجلای بنی‌النضیر از دیار و حصون ایشان. «(اسماعیل جرجانی)» اسم: اَجِلّا قدیم
3. بزرگان، بزرگواران.
4. :.../ ای رفیع اندر اجلا وی وحید اندر کبار. «(محمد مختاری)»

فرهنگ بزرگ سخن