آی واژه

(~.) [ ع - فا. ] (ص نسب.) منسوب به اجتماع ؛ ۱- همگانی، عمومی. ۲- کسی که آداب معاشرت را می‌داند.

(~.) [ ع - فا. ] (ص نسب.) منسوب به اجتماع ؛

۱- همگانی، عمومی.

۲- کسی که آداب معاشرت را می‌داند.

(صفت نسبی، منسوب به اجتماع) [عربی. فارسی]
[ejtemāi]
۱. مربوط به اجتماع.
۲. [عامیانه] خوش‌برخورد و آداب‌دان: آدم اجتماعی.
۳. (سیاسی) = سوسیالیست

همبودی؛ همبودین

اجتماعی
(عف/ص‌نسبی)
جڤاتی، جڤاکی، کۆمارێتی، کۆمەڵایه‏تی، کۆمەڵی، کۆمەیی، هەڤانوو،
سۆسیالیست، سۆشیالیست، یەکسانخواز، یەکسانی خواز،
ئەو بوونەوەرانەی بەکۆمەڵ دەژین(وەک مێروولەو...)،
هۆگری هاونشینی دەگەڵ دیتران(انسان اجتماعی)،
هۆگری قازانج‌و بابه‌تی ناو کۆمەڵگا (شخصیت اجتماعی)،

جڤاکی,کۆمه‌ڵایه‌تی

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/اِجتماعی/
صفت نسبی:
اجتماعی
1. مربوط به (اجتماع). همگانی، عمومی.
2. (گفتگو): ویژگی آنکه با (مردم) ارتباط و معاشرت و به آداب و رسوم رایج در میان مردم آشناست.
3. (سیاسی): (سوسیالیست).

ایتالیایی: (sociale)
انگلیسی: (social minded)
(woman's rights)

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین