آی واژه

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- گرد هم آمدن، جمع شدن. ۲- مقارنه ماه و آفتاب، زمانی که ماه و آفتاب در یک برج و یک درجه و یک دقیقه جمع شوند.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)

۱- گرد هم آمدن، جمع شدن.

۲- مقارنه ماه و آفتاب، زمانی که ماه و آفتاب در یک برج و یک درجه و یک دقیقه جمع شوند.

(اسم مصدر) [عربی]
[ejtemā]
١. دور هم گرد آمدن؛ به ‌هم پیوستن؛ جمع شدن.
۲. (اسم) = جامعه
۳. (اسم) گروهی از مردم که در یک‌ جا جمع شده باشند.

انجمن؛ هازمان؛ همایش؛ گرد آمدن

[اِ تِ] (ع مص) اجدماع. (منتهی الارب). گرد آمدن. تجمع. اجماع. فاهم آمدن. (زوزنی). تألف. ائتلاف. احتفال. انجمن شدن. فراهم آمدن. (تاج المصادر) (منتهی الارب) : چون فیروزان بن الحسن خبر اجتماع و اتفاق ایشان بشنید از جرجان روی بمحاربت ایشان نهاد. (ترجمهء تاریخ یمینی). || اتفاق کردن بر چیزی. || قوی شدن: اجتمع الرجل. (منتهی الارب). || جوان گردیدن. || برآمدن تمام ریش. (منتهی الارب). || بجای مردان رسیدن کودک. (زوزنی) (تاج المصادر). ببلاغت رسیدن. || سازگاری نمودن. || عزم کردن. || نزدیکی جسمی بجسم دیگر یا چندین جسم را بهم اجتماع گویند. (تعریفات). || (اصطلاح نجوم) محاق. مقارنهء ماه با آفتاب. قران شمس با قمر. بهم برآمدن ماه با آفتاب. آنگاه که آفتاب و ماه در یک برج به یک درجه و یک دقیقه جمع شوند و در این وقت ماه از نظر گم و غائب میشود و چنین وقت منحوس باشد. (غیاث). اجتماع، گرد آمدن آفتاب و ماهتاب بود به آخر ماه. و نام او به مجسطی اتّصال گوید. و آن درجه و دقیقه کجا این اجتماع بود جزو اجتماع خوانند. و طالع آن وقت را طالع اجتماع خوانند. و این اجتماع میان آن مدّت بود که ماه اندرو زیر شعاع آفتاب بود. و این مدّت را به تازی سرار خوانند، که قمر اندرو پنهان و ناپیدا بود. و نیز محاق خوانند، که نور از قمر سترده بود. (التفهیم ابوریحان بیرونی).
- اجتماع الساکنین علی حده؛ جایز است و آن کلمه ای است که ساکن اول حرف مدّ و دوّم مدغم فیه باشد، مانند دابّه و خویصه در تصغیر خاصّه. (تعریفات جرجانی) (کشاف اصطلاحات الفنون).
- اجتماع الساکنین علی غیرحده؛ جایز نیست و آن کلمه ای است که یا ساکن اوّل حرف مدّ نباشد و یا ساکن دوّم مدغم فیه نباشد. (تعریفات) (کشاف اصطلاحات الفنون).
- اجتماع بشمارکرده؛ او را اجتماع محسوب خوانند ای بشمارکرده. (التفهیم بیرونی).
- اجتماع پدیدار؛ اجتماع مرئی.
- اجتماع ریح(1)؛ نفخ مِعده (اصطلاح طب).
- اجتماع ریم بر رطوبت بیضی چشم -(اصطلاح طب)(2).؛
- اجتماع ضدین؛(3) گرد آمدن دو ناهمتا و این محال است.
- اجتماع کردن؛ گرد آمدن. فراهم آمدن. واهم، باهَم، فاهم آمدن.
- اجتماع منی و حبس آن (اصطلاح -طب)(4).؛
- اجتماع محسوب؛ اجتماع بشمارکرده (اصطلاح نجوم). (التفهیم بیرونی).
- اجتماعی کردن؛ عقد محفلی کردن. مجلسی را منعقد کردن.
|| نام شکل یازدهم (بقول استاد بندکی و شیخ محمد لاد در فرهنگ خویش) یا شکل چهاردهم (بقول شرفنامه) یا شکل پانزدهم رمل بدین صورت: و در مؤید الفضلاء آمده که در کتب معتمدعلیه شکل پانزدهم دانسته اند. مؤلف کشاف اصطلاحات الفنون آرد: اجتماع نزد علمای رمل اسم شکلی است که صورت آن این است: و نزد منجمان و علمای هیئت، اجتماع آفتاب و ماه در جزئی از فلک البروج باشد و این جزء از فلک البروج را جزءالاجتماع نامند. و نزد پاره ای از حکما اجتماع را بر ارادت اطلاق کنند، چنانکه در شرح اشارات و حکمه العین و حاشیهء سیّد سند در آخر کتاب مذکور است. و نزد متکلمان قسمی از کون باشد که آن را تألیف و مجاورت و مُماسّه نیز نامند، و شرح آن در ضمن تفسیر و معنی لفظ کون بیاید ان شاءالله تعالی.
(1) - Flatulence.
(2) - Hypopyon.
(3) - La reunion des deux contraires.
(4) - Spermatocele.

اجتماع[ع - مص - ل] (ئیجتماء - ictîma,)کۆبوونەوە، خڕبوونەوە.

اجتماع
(ع)اجتماع:
(ا): ئەلاله‏ت، ئەنجومەن، بتۆم، بەراڤی، پالووتە، پسات، پۆنگال، پەلاتەمان، جز، جڤات، جڤاتگە، جڤانگە، جڤین، جڤینۆک، جوات، جوون، جەرد، جەڤات، جەمەو بوون، چڤات، چڤاتگە، چه‌‏پەربەندان، خەرگەلە، دانیشتگە، دیوان، ڕاوێژگە، ڕۆنشتگە، ڕوونشتاخ، ڕوونیشتگەك، زێوە، سلسات، سەرجەمی ‌ئەوکەسانەی بۆ مه‏بەستێک‏ کۆبوونه‏تەوە، شەماتە، شێنی، قۆڵ، کۆ، کۆبوونەوە، کۆڕ، کۆڕگە، کۆژمان(زبانشناسان)، کۆگە، کۆم، کۆمبوون، کۆمە، کۆمەڵ، کۆمەڵتە، کۆمەڵگا، کۆمەڵگە، کۆمەڵە، کۆوه‌‏بیەی، گرد، گور، گۆمەگ، گەفەڵ، لژنە، لێژنە، لێک ‏‌خڕبوونەوە، مه‌جلیس، مەکۆ، مەلیس، نیشتەیرە، هۆرگە، هورمێن، هەڤجڤان،
(امص): پێکەوەیی، تفاق، فەرک، وێکڕایی، هاوڕێیی، هەڤگری، یەکایه‏تی، یەکبوویی، یەکدەستی، یەکدەنگی، یەک ‎کری، یەکگرتوویی، یەکگری، یەکه‏تی، یەکیتی، یەکێتی، یەکیه‏تی،
(ا): ئاپۆڕە، ئاپۆڕەکردن، ئێورین، بەراڤی، بەرگهین، بەرهەڤبوون، پەرگهین، تەوەنەدان، جڤات، جڤاتکرن، جڤاک، جڤان، جڤین، جوات، جەڤات، جەڤاتکرن، جەمبوون، جەم بیەی، جەمەوبوون، چیڤانۆک، زێوە، شەماتە، قوڵاخە، قوڵاغە، کۆڕ، کۆڕ بەستن، کۆزیله‌بەستن، کۆم بوون، کۆمبوونەوە، کۆمەڵ، کۆمەڵبوون، کۆمەڵکردن، کۆمەڵه‌بوون، گردی، گلێر،
(ا): کۆمەڵ، کۆمەڵگا، کۆمەڵە، کەرەک، گەل،
ئاپۆڕەکردن، ئارغە، ئێورین، بەراڤی، بەرگهین، بەرهەڤبوون، پەرگهین، تەوەنەدان، جڤات، جڤاتکرن، جڤاک، جڤان، جڤین، جوات‌کرن، جەڤاتکرن، جەمبوون، جەم بیەی، جەمەوبوون، چیڤانۆک کردن، خڕبوون، خڕبوونەوە، دانیشتن، ڕه‌‏بسین، زێوەکردن، شەماتەکردن، ڤه‌‏جەمیان، ڤه‌‏جەمین، قوڵاخەدان، قوڵاغەدان، کۆبوون، کۆبوونەوە، کۆڕبەستن، کۆزیله‌بەستن، کۆم بوون، کۆمبوونەوە، کۆمەڵ بوون، کۆمەڵه‌بەستن، کۆمەڵکردن، کۆمەڵه‌بوون، کۆمەڵه‌بەستن، کووبوون، کۆوه‌‏بیەی، کۆیی‌بوون، کهانهەڤ، کەڵەککردن، گردبوون، گردبوونەوە، گردەوبوون، گردەوه‌‏بوون، گلێربوون، گۆکردن، گهانهەڤ، گەلبوون، گەلبەستن، لەدەوری‌‌‌یەککۆبوونەوە، لەدەوری‌‌‌‌یێک کۆبوونەوە، لێک ‌‌خڕبوونەوە، لێک‌وەرهاتن، وەکۆبوون، هاتنەەڤ، هەڤدان، هێورین،

به‌راڤی,پسات,جوات,خڕ,شه‌ماته‌,گه‌لبون,گهان,گۆ,وه‌ن,کۆ

[جامعه‌شناسی] community
مجموعه‌ای منسجم از افراد برخوردار از روابط نزدیک و مناسبات اجتماعی برپایۀ شماری از مشترکات، به‌ویژه حس تعلق به هویتی مشترک

جلسه , نشست , انجمن , ملا قات , ميتينگ , اجتماع , تلا قي , همايش , صف ارايي کردن , دوباره جمع اوري کردن , دوباره بکار انداختن , نيروي تازه دادن به , گرد امدن , سرو صورت تازه گرفتن , پشتيباني کردن , تقويت کردن , بالا بردن قيمت

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِجتماع/
اسم مصدر:
اجتماع
1. گِرد آمدن؛ یکی شدن؛ جمع شدن؛ (گردهمایی). جامعه.
2. گروهی که با یک هدف مشترک دور هم (جمع) شده‌اند.
3. (نجوم): مقارنه ماه و آفتاب، زمانی که ماه و آفتاب در یک برج و یک درجه و یک دقیقه جمع شوند. واژه‌های مشتق شده: (اجتماعی)، (اجتماعیه)، (اجتماعیون)، (اجتماعیات)، (اجتماع نقیضین)، (اجتمان کردن)، (اجتماع داشتن)، (اجتماع چند مجموعه)

ایتالیایی: (società)
انگلیسی: (union)

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

اجتماع یا جماعت (که با نام باهَمِستان، باهَماد یا هازمان، نیز شناخته می‌شود) مجموعه‌ای منسجم از افراد برخوردار از روابط نزدیک و مناسبات اجتماعی برپایهٔ شماری از مشترکات، به‌ویژه حس تعلق به هویتی مشترک است.به دیگر بیان، به گروهی از مردم گفته می‌شود که دارای ارزشی‌هایی واحد هستند. جامعه‌شناس آلمانی، فردیناند تونیس، این مفهوم را در برابر مفهوم جامعه به کار گرفت تا تفاوت آن دو را بنماید.