آی واژه

(اسم) [عربی] ‹بوالبشر› [abolbašar] ۱. پدر بشر؛ پدر آدمیان؛ اولین آدم. ۲. کنیۀ حضرت آدم.

(اسم) [عربی] ‹بوالبشر›
[abolbašar]
۱. پدر بشر؛ پدر آدمیان؛ اولین آدم.
۲. کنیۀ حضرت آدم.

[ اَ بُلْ بَ شَ ] (اِخ) کنیت آدم پدر آدمیان. بوالبشر. کنیت مهتر آدم علیه السلام. (مؤید الفضلاء). صفی الله.

[ اَ بُلْ بَ شَ ] (اِخ) کنیت ابن مقفع ساویروس اسقف.

[ اَ بُلْ بَ شَ ] (اِخ) پهلوان بن شهرمزن بن محمد بن بیوراسف الیزدی دجّال کذّاب. و حافظ گوید: زعم انه سمع من شخص لایعرف، بعد السبعین و خمسمأه صحیح البخاری قال اخبرنا الداودی. فانظر الی هذه الوقاحه. صاحب تاج العروس گوید اسم و نسب او را در آخر شرح مصابیح بغوی بخط مؤلف دیدم.

[ اَ بُلْ بَ شَ ] (اِخ) عبدالاَخر. محدث است.

ابوالبشر
(ع/ا/مر)ئادەم، بابەدەم، باوەئادەم،

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اَبؤل/بَشَر/
اسم مرکب:
ابوالبشر
1. پدر (بشر)، نخستین انسان.
2. :شجره نامه این خاندان تا (حضرت آدم) ابوالبشر، در دست بوده. (حمدالله‌مستوفی)»
3. کنیه (آدم) (نخستین انسان در ادیان سامی) است.

فرهنگ بزرگ سخن

(En:original sin)