آی واژه

(اُ نِ) [ ع. ابنه ] ۱- (اِ.) عقده، گره، گره در رسن، چوب. ۲- قوزک ساق. ۳- عیب، کینه. ۴- نام بیماری خارشِ مقعد.

(اُ نِ) [ ع. ابنه ]

۱- (اِ.) عقده، گره، گره در رسن، چوب.

۲- قوزک ساق.

۳- عیب، کینه.

۴- نام بیماری خارشِ مقعد.

(اسم) [عربی: ابنَة] [قدیمی]
[ebne] دختر؛ بنت.

(اسم) [عربی: ابنَة]
[obne]
۱. میل جنسی مرد برای مفعول واقع شدن.
۲. (صفت) مبتلا به ابنه.

[اِ نَ] (ع اِ) دختر. بنت. ج، بنات.

[اُ نَ] (ع اِ) دُژَک. (مهذب الاسماء). گره. عقده. || گره در رسن. || گره در چوب. || دُژَک نی، یعنی گره آن. || دُژَک ساق، یعنی قوزک آن. || سر حلقوم اشتر. غلصمهء بعیر. || مرد استواررای. || دشمنی. عداوت. اِحن. حِقد. کین. کینه. || وصمت. عیب. آهو. || تباهی. || بیماری ضد طبع. ج، اُبَن.

پشت,پشته‌,پوشت

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اُبنِه/
اسم:
اُبنِه
1. (عامیانه): میل جنسی معمولا با پسر یا مرد برای مفعول واقع شدن. نام بیماری (خارش). عیب، کینه، عقده. (ابنه‌ای).
2. :پنجاه فوج (سیلاخوری) هم ابنه تو را نمی‌خوابانند. «(صادق‌هدایت)»
3. گره، گره در رسن، چوب. اسم: اِبنِه
4. (قدیم): دختر.

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین