آی واژه

(اسم، صفت فاعلی) [abrišamtāb] کسی که تارهای پیله را به هم می‌تابد و ابریشم درست می‌کند؛ ابریشم‌گر.

(اسم، صفت فاعلی)
[abrišamtāb] کسی که تارهای پیله را به هم می‌تابد و ابریشم درست می‌کند؛ ابریشم‌گر.

[اَ شَ] (نف مرکب) آنکه تارهای پیله بهم کند و خیط و رشته سازد.

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/اَبریشم/تاب/
صفت:
ابریشم‌تاب نساجی
1. آنکه کارش (ابریشم تابی) است واژه‌های مشتق شده: (ابریشم)، (ابریشمی)، (ابریشم بافی)، (ابریشم بها)، (ابریشم کاری)، (ابریشم دوزی)، (ابریشم مصنوعی)

فرهنگ بزرگ سخن