ابرد
معنی
(اَ رَ) [ ع. ] (ص تف.) سردتر، باردتر.
جست و جوی دقیق
ابرد
فرهنگ معین
(اَ رَ) [ ع. ] (ص تف.) سردتر، باردتر.
ابرد
فرهنگ عمید
(صفت) [عربی] [قدیمی]
[abrad]
۱. سردتر.
۲. [مجاز] فاقد جذابیت و گیرایی؛ بیمزه.
[abrad]
۱. سردتر.
۲. [مجاز] فاقد جذابیت و گیرایی؛ بیمزه.
ابرد
فرهنگ دهخدا
[اَ رَ] (ع ن تف) سردتر.
- ابردُ مِن عَضْرَس؛ سردتر از تگرگ.
|| (ص) سحابٌ ابرد؛ ابر تگرگ بار. || یومٌ ابرد؛ روزی سرد.
- ابردُ مِن عَضْرَس؛ سردتر از تگرگ.
|| (ص) سحابٌ ابرد؛ ابر تگرگ بار. || یومٌ ابرد؛ روزی سرد.
ابرد
فرهنگ دهخدا
[اَ رَ] (ع ص) سیاه و سفید.
- ثور ابرد؛ گاو سیاه و سفید.
- ثور ابرد؛ گاو سیاه و سفید.
ابرد
فرهنگ دهخدا
[اَ رَ] (ع اِ) پلنگ نر. مؤنث: اَبْرَده. ج، ابارد.
ابرد
فرهنگ دهخدا
[اَ رُ] (ع اِ) جِ بُرد.
ابرد
واژهنامه گوند (کردی به کردی و فارسی به کوردی)
ابرد[ع - ص] (ئەبرەد - ebred)ساردتر، تەزی تر، سەردتەر.
ابرد
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
ابرد
(ع/صتف)تەزیتر، ساردتر،
(ع/صتف)تەزیتر، ساردتر،
ابرد
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اَبرَد/
صفت:
ابرد مجاز
1. آنکه یا آنچه جذابیت و گیرایی ندارد؛ عاری از لطف و گیرایی؛ (بیمزه)، بیلطف، یا بیمزهتر، بیلطفتر.
2. سرد، سردتر، بارد.
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین
عربی
آوایش:
/اَبرَد/
صفت:
ابرد مجاز
1. آنکه یا آنچه جذابیت و گیرایی ندارد؛ عاری از لطف و گیرایی؛ (بیمزه)، بیلطف، یا بیمزهتر، بیلطفتر.
2. سرد، سردتر، بارد.
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین