ابدان
معنی
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ بدن ؛ بدنها، تنها.
برابر فارسی
- ابدان
جست و جوی دقیق
ابدان
فرهنگ معین
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ بدن ؛ بدنها، تنها.
ابدان
فرهنگ عمید
(اسم) [عربی، جمعِ بَدَن] [قدیمی]
[abdān] = بَدن
[abdān] = بَدن
ابدان
فرهنگ سره
تنها
ابدان
فرهنگ دهخدا
[اَ بَ] (ص مرکب) مخفف آبادان. معمور. || (اِ مرکب) مخفف آبدان. گوی که آب باران در آن گرد آید. غدیر.
ابدان
فرهنگ دهخدا
[اَ] (اِ) دودمان. تبار. خاندان. || (ص) سزاوار. مستحق. و بعض فرهنگها این کلمه را با ذال معجمه ضبط کرده اند. و هر دو صورت به تأیید شواهد محتاج است.
ابدان
فرهنگ دهخدا
[اَ] (ع اِ) جِ بَدن. تن ها.
ابدان
فرهنگ دهخدا
[اِ بِ] (ع اِ) کنیز و اسب.
ابدان
واژهنامه گوند (کردی به کردی و فارسی به کوردی)
ابدان[ع - ا] (ئەبدان - ebdan)بەدەن، لەش، جەستە.
ابدان
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اَبدان/
اسم:
ابدان قدیم
1. بدنها، تنها. جمعِ (بدن).
2. :عقل کامل در ابدان سالمه متمکن میشود. «(طالبوف)»
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین
عربی
آوایش:
/اَبدان/
اسم:
ابدان قدیم
1. بدنها، تنها. جمعِ (بدن).
2. :عقل کامل در ابدان سالمه متمکن میشود. «(طالبوف)»
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین