ابتغا
معنی
(اسم مصدر) [عربی: ابتغاء] [قدیمی]
[ebteqā] خواستن؛ طلب.
جست و جوی دقیق
ابتغا
فرهنگ عمید
(اسم مصدر) [عربی: ابتغاء] [قدیمی]
[ebteqā] خواستن؛ طلب.
[ebteqā] خواستن؛ طلب.
ابتغا
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِبتِغا/
اسم مصدر:
ابتغا قدیم
1. طلب، خواست. خواستن، طلب کردن. سزاوار شدن.
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین.
عربی
آوایش:
/اِبتِغا/
اسم مصدر:
ابتغا قدیم
1. طلب، خواست. خواستن، طلب کردن. سزاوار شدن.
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین.