اباطیل
معنی
( اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ باطل ؛ سخنان یاوه و بیهوده، چیزهای باطل.
برابر فارسی
- اباطیل
هممعنا / پادمعنا
- اراجیف، اکاذیب، بیهودهها، ترهات، مزخرفات، موهومات
جست و جوی دقیق
اباطیل
فرهنگ معین
( اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ باطل ؛ سخنان یاوه و بیهوده، چیزهای باطل.
اباطیل
فرهنگ عمید
(اسم) [عربی، جمعِ باطل]
[abātil] = باطل
[abātil] = باطل
اباطیل
فرهنگ سره
بیهده ها؛ یاوه ها؛ یاوه ها
اباطیل
فرهنگ دهخدا
[اَ] (ع اِ) جِ باطل. ترهات. لاطائلات. بسابس. صحاصح. خزعبیلات. بیهده ها. ناچیزها. چیزهای باطل.
اباطیل
واژهنامه گوند (کردی به کردی و فارسی به کوردی)
اباطیل[ا.ع - ا] (ئەباتیل - abatîl)قسەی بێهودە، بێ بنەما، نادروست.
اباطیل
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
اباطیل
(ع/ا/ج)بێبناخە، بێبناغە، بێبنەما، بێیاگە، توڕڕەهات، چڕچڕ، حەللەقمەللەق، حەلەقمەلەق، قسەی بێجێ، قسەیخۆڕایی، قسەیقۆڕ، قسەی هیچوپووچ، نادروست، ناڕاست، هاتەرانپاتەران، هەڵیتوپەڵیت،
(ع/ا/ج)بێبناخە، بێبناغە، بێبنەما، بێیاگە، توڕڕەهات، چڕچڕ، حەللەقمەللەق، حەلەقمەلەق، قسەی بێجێ، قسەیخۆڕایی، قسەیقۆڕ، قسەی هیچوپووچ، نادروست، ناڕاست، هاتەرانپاتەران، هەڵیتوپەڵیت،
اباطیل
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اَباطیل/
اسم خاص:
اباطیل
1. جمع (باطل)؛ سخنان یاوه، بیهوده و بیارزش، چیزهای باطل.
2. چیزهای نادرست و خلاف حقیقت و به درد نخور. کهن واژه:
3. اباطیل تعلق زبانآذری یا زبان (آذرگشسپی) دارد و ممکن است به (اَ) - (بات) - (ایل) قابل تجزیه باشد و مفهوم کلی به زبانمعیار باستان یعنی جماعت (ملحد) یا (دگرباش).
فرهنگ لغت معین/ فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ شمس
عربی
آوایش:
/اَباطیل/
اسم خاص:
اباطیل
1. جمع (باطل)؛ سخنان یاوه، بیهوده و بیارزش، چیزهای باطل.
2. چیزهای نادرست و خلاف حقیقت و به درد نخور. کهن واژه:
3. اباطیل تعلق زبانآذری یا زبان (آذرگشسپی) دارد و ممکن است به (اَ) - (بات) - (ایل) قابل تجزیه باشد و مفهوم کلی به زبانمعیار باستان یعنی جماعت (ملحد) یا (دگرباش).
فرهنگ لغت معین/ فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ شمس