آی واژه

(اِمر.) ۱- نام روز دهم از ماه فروردین. گویند اگر در این روز باران ببارد آبانگاه مردان است و مردان به آب درآیند و اگر نبارد آبانگاه زنان باشد و ایشان به آب درآیند و این عمل را بر خود شگون و مبارک دانند. ۲- نام ایزد موکل بر آب.

(اِمر.)

۱- نام روز دهم از ماه فروردین. گویند اگر در این روز باران ببارد آبانگاه مردان است و مردان به آب درآیند و اگر نبارد آبانگاه زنان باشد و ایشان به آب درآیند و این عمل را بر خود شگون و مبارک دانند.

۲- نام ایزد موکل بر آب.

(اِخ) نام فرشتهء موکل بر آب. || (اِ مرکب) نام روز دهم فروردین ماه، و گویند اگر در این روز باران ببارد آبانگاه مردان است و مردان به آب درآیند و اگر نبارد آبانگاه زنان باشد و زنان در آب شوند و این عمل را بر خود شگون و مبارک دانند. (برهان).

ریشه لغت:
آوایش:
/آبان/گاه/
اسم مرکب:
آبانگاه
1. (گاهشماری): نام روز دهم از ماه (فروردین).
2. :گویند اگر در این روز باران ببارد آبانگاه مردان است و مردان به آب درآیند یا (استحمام) کنند؛ و اگر نبارد آبانگاه زنان باشد و ایشان به آب درآیند و این عمل را بر خود شگون و مبارک دانند.
3. نام ایزد موکل بر آب. ریشه شناسی۲: زبان معیار باستان آوایش: /آبان/گهَ/ اسم مرکب: آبان‌گه
4. آبانگاه یحتمل از سه کلمه (آب) - (آن) - (گاه) تشکیل شده است و بخش آخر در (زبان معیار باستان) به معنی گهَ تلویحاً آمدن، یا همان جاری شدن آب در رودخانه است.

فرهنگ لغت معین
فرهنگ شمس