فرهنگ معین

(هُ) (اِ.) آهون، نقب.

(هَ) [ په. ] (اِ.) ۱- فلزی است چکش خور که از معادن استخراج می‌شود و غالباً به شکل اکسید یا کربنات یا سولفوردوفرو وجود دارد و آن‌ها را در کوره می‌گدازند و آهن خالص به دست می‌آورند و آن جسمی است سخت و محکم. ۲- شمشیر، تیغ. ۳- زنجیر. ۴- هر سلاح آهنین.