گزیده اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷
وحشی بافقی
آن سرو که جایش دل غم پرور ماست
جان در غم بالاش گرفتار بلاست
از دوری او به ناخن محرومی
سد چاک زدیم سینه جایش پیداست