دیوان اشعار
غزل شمارهٔ 46
وحدت کرمانشاهی
از آن می شفقی رنگ یک دو جامم ده
دمی خلاصی ازین قید ننگ و نامم ده
دوام دور فلک بین و بیوفائی عمر
بیا و یک دو سه دوری علی الدوامم ده
ز دور صبح ازل تا دوام شام ابد
علی الدوام شب و روز و صبح و شامم ده
از آن میی که کند کسب نور و مهر و هنر
بروز روشن ازو در شب ظلامم ده
اگرچه از نگه چشم مست مخمورت
مدام مست و خرابم تو هم مدامم ده
نه بیم از عسس و نی ز شحنه ام خوف ست
بیار باده و در بزم خاص و عامم ده
اگرچه باده حرامست و مال وقف حلال
من این حلال نخواهم از آن حرامم ده
من خراب کجا و نماز و روزه کجا
سحر صراحی می در مه صیامم ده
ز داغ دل دگر از عشق غم فزایم کن
نه دردسر دگر از عقل ناتمامم ده
شب ست و وجه میم نیست یکدو جامم ده
برسم نذر و تصدق چو نیست وامم ده