آی واژه - عرفی - غزلها - غزل شمارهٔ ۲۴۱

چون سنگ وفا به دست گیرد بس شیشهٔ دل شکست گیرد

بد مست شدم ، مگو که واعظ آهنگ ترانه پست گیرد

از محتسب آمد این که در خلد مستم ز می الست گیرد

ما را چه زیان که بهر خود شیخ آن نامه که نیست هست گیرد

می داغ شود دمی که عرفی پیمانهٔ خود به دست گیرد