آی واژه - سیمین بهبهانی - اشعار پراکنده

آه ، ای ناشناس ناهمرنگ بازگو ، خفته در نگاه تو چیست ؟

چیست این اشتیاق سرکش و گنگ در پس دیدهٔ سیاه تو چیست ؟

چیست این ؟ شعله یی ست گرمی بخش چیست این ؟ آتشی ست جان افروز

چیست این ، اختری ست عالمتاب چیست این ؟ اخگری ست محنت سوز

بر لبان درشت وحشی ی تو گرچه نقشی ز خنده پیدا نیست

لیک در دیدهٔ تو لبخندی ست که چو او ، هیچ خنده زیبا نیست

شوق دارد ، چو خواهش عاشق از لب یار شوخ دلبندش

شور دارد ، چو بوسهٔ مادر به رخ نازدانه فرزندش

آه ، ای ناشناس ناهمرنگ نگهی سخت آشنا داری

دل ما با هم است پیوسته گرچه منزل زما جدا داری

آه ، ای ناشناس ! می دانم که زبان مرا نمی دانی

لیک چون من که خواندم از نگهت از رخم نقش مهر می خوانی