دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۷
شیخ بهایی
تا از ره و رسم عقل، بیرون نشوی
یک ذره از آنچه هستی، افزون نشوی
من عاقلم، ار تو لیلی جان بینی
دیوانه تر از هزار مجنون نشوی