دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۳
شیخ بهایی
خو کرده به خلوت، دل غم فرسایم
کوتاه شد از صحبت مردم، پایم
تا تنهایم، هم نفسم یاد کسی است
چون هم نفسم کسی شود، تنهایم