دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۸
شیخ بهایی
لطف ازلی، نیکی هر بد خواهد
هر گمره را روی به مقصد خواهد
گر جرم تو بی عد است، نومید مشو
لطف بی حد گناه بی عد خواهد