دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳
شیخ بهایی
فرخنده شبی بود که آن دلبر مست
آمد ز پی غارت دل، تیغ به دست
غارت زده ام دید و خجل گشت، دمی
با من ز پی رفع خجالت بنشست