دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰
شیخ بهایی
دنیا که دلت ز حسرت او زار است
سرتاسر او تمام، محنت زار است
بالله که دولتش نیرزد به جوی
تالله که نام بردنش هم عار است