رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۱۶
شاه نعمتالله ولی
بی آینه تمثال نماید هی هی
بی مهر به شب ماه بر آید هی هی
سوزد سبحات وجه او دیدهٔ ما
گر پردهٔ وجه برگشاید هی هی