رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۰۰
شاه نعمتالله ولی
گفتم مستم گفت چنین پنداری
گفتم هشیار گفت تو نه هشیاری
گفتم چه کنم گفت که می گو چه کنم
گفتم تا کی گفت که تا جان داری