رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۷۷
شاه نعمتالله ولی
شبخیز که راز او نگوید با او
شب خیزی او سهل بود ای نیکو
بر خیز به شب راز بگو و بشنو
مقصود ز شبخیزی ما را می گو