رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۷۱
شاه نعمتالله ولی
در ساغر ما به جز می ناب نبو
با عاشق مست عقل مخمور که بو
گویی ز فلان چشمه روان آب خوش است
با بحر محیط قطرهٔ آب چه بو