رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۷۰
شاه نعمتالله ولی
وقتی که نباشد این خیال من و تو
او باشد و او باشد و او باشد و او
این است بیان لی مع الله بر ما
گر عارف کاملی بدانش نیکو