رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۴۰
شاه نعمتالله ولی
در خلوت دل یار نهان می بینم
پیداست به علم او روان می بینم
ازدیدهٔ کور روشنائی مطلب
عینی است عین و من عیان می بینم