رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۳۲
شاه نعمتالله ولی
با شمع رخش دمی چو دمساز شدم
پروانهٔ مستمند جانباز شدم
آن روز که این قفس بباید پرداخت
چون شهبازی به دست شه باز شدم