رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۲۴
شاه نعمتالله ولی
ما جمله حروف عالیاتیم مدام
پنهان ز همه به غیب ذاتیم مدام
هر چند کتاب عالمی بنوشتیم
پوشیده ز لوح کایناتیم مدام