رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۱۷
شاه نعمتالله ولی
جوهر آبست و گوهرش در یتیم
دریاب بیان ما که سریست عظیم
موج است و حباب نزد ما هر دو یکی
بگذر ز دوئی یکی مسازش به دو نیم