رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۱۱
شاه نعمتالله ولی
هم جام جهان نمای عالم مائیم
هم آینهٔ روشن آدم مائیم
گر یک نفسی از دم ما مرده شوی
می دان به یقین کاین دم و آن دم مائیم