رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۱۰
شاه نعمتالله ولی
ما سوخته ایم و بارها سوخته ایم
وین خرقهٔ پاره بارها دوخته ایم
هر شعله که ز آتش ز سر شوق جهد
در ما گیرد از آنکه ما سوخته ایم