رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۰۵
شاه نعمتالله ولی
تا مرکب عشق درمیان تاخته ام
سر از سر دوش نفس انداخته ام
تا عارف خلوت دل و معروفم
بشناخته ام چنان که بشناخته ام