رباعیات

شاه نعمت‌الله ولی

رباعی شمارهٔ ۱۸۶

شاه نعمت‌الله ولی
گر معنی تنزیل بداند حافظ تنزیل به عشق دل بخواند حافظ
او کرد نزول ما ترقی کردیم تحقیق کجا چنین تواند حافظ