رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۶
شاه نعمتالله ولی
توحید دگر باشد و الحاد دگر
خود بنده دگر باشد و آزاد دگر
ار شکر شیرین سخنی می گویم
خسرو دگری باشد و فرهاد دگر