رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۵
شاه نعمتالله ولی
از جود وجود عشق لا شی ، شی شد
وز آب حیات جمله جانها حی شد
گویند وفات یافت سید حاشا
باقی به بقای اوست فانی کی شد