رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۷
شاه نعمتالله ولی
بودش به کمال خویش بودم بخشید
لطفش به کرم شهد شهودم بخشید
او طالب من که ظاهرش گردانم
من طالب او که تا وجودم بخشید