رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۵
شاه نعمتالله ولی
بر خاک درش هر که مقامی دارد
در هر دو جهان جاه تمامی دارد
یاری که بود به عشق او بدنامی
بدنام مگو که نیک نامی دارد