رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۵
شاه نعمتالله ولی
هستی یکیست آنکه هستی شاید
این هستی تو به هیچ کاری ناید
رو نیست شو از هستی خود همچون ما
کز هستی تو هیچ دری نگشاید