رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۴
شاه نعمتالله ولی
انسان خوشی محققی پیش آید
صد دل به دمی ز دلبران برباید
آن نور دو چشم نعمت الله بود
حق بیند و حق به مردمان بنماید