رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۹
شاه نعمتالله ولی
فقری که از او غنای مطلق آید
گر زان که طلب کنی به جان می شاید
من فقر همی جویم و آن خواجه غنا
از خواجهٔ ما فقر و غنا می آید