رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۷
شاه نعمتالله ولی
در عشق تو شادی و غمم هیچ نماند
با وصل تو سود و ماتمم هیچ نماند
یک نور تجلی تو ام کرد چنان
کز نیک و بد و بیش و کمم هیچ نماند