رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۶
شاه نعمتالله ولی
یاری که مدام این سخن را خواند
معنی کلام عارفان را داند
آئینه اگر چه می نماید تمثال
در ذات نماینده اثر نتواند